20.1.10

Κάποτε...

κανονίζαμε να βγούμε με τους φίλους μας και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα. Μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο.Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε; Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους δώσουμε ένα φιλί, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς». συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί.

26 σχόλια:

ΦΟΥΛΗ είπε...

Ειμαι...
Πηγαίναμε για μπάνιο στη θάλασσα και ξεχνούσαμε να γυρίσουμε,βέβαια η θάλασσα ήταν από κάτω στα 100 σχεδόν μέτρα....
Μια φορά ανεβήκαμε σε ένα στρώμα θαλάσσης και μας πήρε το κύμα, φτάσαμε κοντά στο πλοίο της γραμμής, ο καπετάνιος σφύριζε χεσμένος, ο δε πατέρας μας έβλεπε από το σπίτι μην μπορώντας να κάνει κάτι....
Το τι ακούσαμε δεν λέγετε...
Φιλιά φιλενάδα,πάλι πρώτη είμαι;

Roadartist είπε...

Και εγώ είμαι βρε.. Και έτσι πρέπει να μεγαλώνουν όλα τα παιδιά.. Τα παιδικά χρόνια ήταν μακράν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια στη ζωή μου.. Γεμάτα ξεγνοιασιά, πολύ παιχνίδι, αθωότητα (είδος..προς εξαφάνιση σήμερα), φιλία, 3 μήνες διακοπές στην θάλασσα.., αντηλιακό ούτε για πλάκα.., γονείς που χαίρονταν να μας βλέπουν να παίζουμε.., να χανόμαστε με φίλους με τις ώρες στο βουνό να ψάχνουμε για σπηλιές, να φτιάχνουμε μυστικές ομάδες :) (γιατί είχαμε επηρεαστεί από διάφορα βιβλία), να παίζουμε κρυφτό, μήλα, μπουκάλα.., με κιθάρες κ φωτιά στην παραλία, να τραγουδάμε όλοι μαζί κάθε βράδυ..
Ε, ξανά Ουφ. Σόρυ.
Όμορφα χρόνια..
Φοβάμαι πως όντως έχουνε αλλάξει τα πάντα σήμερα..
Και τι έρχεται δεν ξέρουμε.. δες τι διάβασα ότι θα εφαρμοστεί στην Ιταλία, και να φρίξεις.. :
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4556706&ct=2

Και λοιπόν;E allora? είπε...

διακοπές τρεις μήνες ....πωωωωωωω πόσο πίσω γυρνάω!!!!ξαφνικά νιώθω γριά χααχαχ

D.Angel είπε...

Μπράβο βρε κορίτσια, είστε τυχερές!
Τι όμορφα χρόνια εκείνα!
Καλό Σ/Κ και φιλιά πολλά!

monahikoslikos είπε...

Καλά μόνο κ@λ2γεροι μπαίνουν εδώ μέσα?
Φυσικά και προσυπογράφω τα παραπάνω έτσι και ...χειρότερα ήτανε χωρίς facebook, gmail και άλλα τέτοια τεχνολογικά επιτεύγματα!

D.Angel είπε...

Ε όχι και κωλόγρια βρε λύκε!
Χα χα χα χα
Καλό ε;;;
Χα χα χα χα
Φιλιά πολλά

monahikoslikos είπε...

Δεν λέω για σένα βρε Αγγελική, για μας τους υπόλοιπους λέω που προλάβαμε αλάνες κι αμπάριζες.

Αγνή είπε...

Εγώ λόγω καταγωγής από βουνό (Κοζάνη), έχω άλλες αναμνήσεις: παιχνίδι που ξεκινούσε το πρωί και τελείωνε το βράδυ, με διάλειμμα μόνο το μεσημέρι. Γινόμασταν χάλια από λάσπες, κάνοντας εξερευνήσεις, φτιάχνοντας σπίτια από χαρτόκουτα και μαζεύοντας φρούτα και λουλούδια στο κτήμα του κυρίου Τάκη (γείτονας και φίλος..)

οι μαμάδες φωνάζανε απο τα μπαλκόνια να γυρίσουμε και πιάνανε την ψιλή κουβέντα. Με το που εμφανιζόμασταν, αναλάμβαναν καθήκοντα (να φάμε και να πλυθούμε). Πέφταμε στο κρεβάτι, ψόφια από κούραση και ικανοποιημένα...Τι ωραία!!

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Τι εχεις παθει κοριτσάκι μου αυτες τις μερες;
Να πω πως περνας τη κριση των σαράντα;
Μα θες πολυ ακόμα.....

Σμουατς σμουατς πατριωτισα μου

D.Angel είπε...

Λύκεεεε
δεν πάνε δα και τόσα χρόνια!
Κι εγώ τις πρόλαβα!Μην καρφώνεσαι
Χα χα χα χα
Φιλιά πολλά και καλό Σαββατόβραδο!

Αγνή μου, ναι!
Πανέμορφα!
Φιλιά πολλά γλυκιά μου!
Καλό Σ/Κ

Ρίκη μου μια χαρά είμαι μην ανησυχείς.Απλά νοσταλγώ!
Κι εκτός απ αυτό, για την ώρα
δεν έχω θέμα!!!Δεν ξέρω τι να γράψω κι έχω κουραστεί!
Φιλιά πολλά κι από μένα!
Σμουατςςςςςςςς
Καλό βράδυ

D.Angel είπε...

Roadartist μόλλις το διάβασα αυτό που μου έστειλες κι έμεινα άφωνη!
Πω πω ευτυχώς πρόλαβα να μεγαλώσω!
Χα χα χα χα
Κάθε χρόνο μετά το Πάσχα δεν πάταγα σχολείο!Μάζευα τις απουσίες και πήγαινα μόνο για να πάρω την ύλη για τις εξετάσεις!Φαντάζεσαι τι θα πάθαινα εεε;;;;
Χα χα χα
Φιλιά πολλά

roadartist είπε...

..μα νοείται σχολείο ΧΩΡΙΣ κοπάνα;;; Ακόμα θυμάμαι την γλύκα τους :)))

Savvina είπε...

Φιλενάδα
μπορώ να πώ ότι η γενιά μου ήταν από τις τελευταίες που μπόρεσαν και έζησαν τα παιδικά τους χρόνια ανέμελα.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα καλοκαίρια που πήγαινα μαζί με τον πατέρα μου στο μαγαζί που έχουν για να τον βοηθήσω, και όταν τελειώναμε την προετοιμασία του έλεγα: "Μπαμπά πάω να παίξω."
Και έφευγα χωρίς να ανησυχεί.
Άλλες φορές πήγαινα στην παιδική χαρά που υπάρχει απέναντι από το μαγαζί και άλλες φορές έπαιρνα το ποδήλατο με την κολλητή μου και γυρνάγαμε όλη την περιοχή που μέναμε.
Ποτέ δεν γύρισε να μου πεί ΟΧΙ.
Μπορεί να φοβόταν, αλλά πάντα με άφηνε, για να μάθω να προστατεύομαι, να μάθω να κυκλοφορώ στους δρόμους μόνη μου.
Σε αυτή την εποχή που ζούμε ούτε σαν ιδέα δεν μπορώ να σκεφτώ να αφήσω το παιδί μου(που ακόμη δεν έχω) να βγεί μόνο του έξω σε ηλικία 10 ετών, που ήμουν εγώ.
Καλή Κυριακή να έχεις.
Πολλά φιλιά.

D.Angel είπε...

Σαββινάκι καλώς σε!
Πώς αλλάζουν οι εποχές!
Πραγματικά χαίρομαι για σένα που πρόλαβες να μεγαλώσεις σαν παιδί!
Τώρα αλλάξαν οι καιροί δυστυχώς!
Φιλιά πολλά και καλή Κυριακή

kakos lykos είπε...

Το κείμενο αυτό μου έχει έρθει και με e-mail, πραγματικά τότε ζούσαμε και να σου πω την αλήθεια ακόμα ζούμε.Χαίρομαι που ανήκω στην γενιά που τα έζησε αυτά, που δεν κόβω τις λέξεις για να γράψω πιο γρήγορα το sms, που μπορώ ακόμα να μιλήσω με έναν φίλο και να ρθει σπίτι μου απροειδοποίητα και να χαρώ με αυτό.Που φτιάχνω ακόμα γλυπτά στην άμμο τα καλοκαίρια κι ας με βλέπουν παράξενα, οι εκκολαπτόμενες μοντέλες που δεν κάνω το αρνί σούβλας στην ξαπλώστρα,αλλά βρίσκω νόημα παίζοντας με την άμμο.

Καλή βδομάδα Dreame Angel :)

D.Angel είπε...

Τι να πω λυκάκι μου!
Τα είπες όλα!
Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα

you may say i'm a dreamer.. είπε...

Κάποτε..όλα ήταν αλλιώς.Υπήρχε η παιδικότητα,ο ρομαντισμός,τα χώματα,κι ας πληγώναμε τα γόνατά μας..Κάτι τέτοιες αναδρομές,που φαίνονται πολύ μακρινές,σου θυμίζουν οτι μεγάλωσες.Γαμώτο..
Μου έδωσες πάσα για ένα κείμενο που είχα βρει στο πανεπιστήμιο.Αφιερωμένο το επόμενο post..
Με μελαγχόλησες..

Φίλος είπε...

Α ρε φιλενάδα...
έτσι μεγάλωσα εγώ!

D.Angel είπε...

Φίλε, να χαίρεσαι τότε!
Είσαι από τους τυχερούς!
Καλωσόρισες, καλό απόγευμα
και φιλιά πολλά

Άθεος είπε...

Αχ βρε φιλενάδα δεν με γνώρισες!
…τι καλωσόρισες;!
Και δίνεις φιλιά σε ξένους;

D.Angel είπε...

Ελα βρε φιλενάδε!
Αυτή τη δουλειά θα κάνω;;;
Σιγά μην ψαχνω ποιος είναι ποιος εδώ μέσα!Σμουατς από δω, σμουατς απο κει σιγά το πράμα!Τσάμπα είναι!
Χα χα χα χα
Φιλιά και πάλι άθεε!

monahikoslikos είπε...

έγραψες πάλι με το "φιλενάδος"

D.Angel είπε...

Τι να κάνω βρε λύκε μου;
Χα χα χα χα χα
Οτι μπορώ κάνω!
Χα χα χα χα
Σμουατς στα μούτρα σου!
Καλό βράδυ

Στο πα ότι βαριέμαι;;;;

monahikoslikos είπε...

κι εγώωωωωωωωωωωωωωωωωωω.

Osiris! είπε...

Ts ts ts ts!
Τι γίνεται ρε γμτ;

ΞαναΤς τς τς...

Προσπερνάω και πάω πιο πάνω.
No Comments
:)))

Καλημέρα είπα στο προηγούμενο και στο επόμενο.
Γι εδώ ...δεν το βλέπω...
;)

D.Angel είπε...

.........
Μια καλημέρα από μένα
και πάλι, έτσι για να το εμπεδώσουμε!
Χα χα χα χα
Φιλιά