20.1.10

Γενιά σε αναμονή


Περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε,δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και
αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 6 και 8 ωρών, πέντε άτομα σε ένα αμαξάκι και δεν υποφέραμε από το σύνδρομο της τουριστικής
θέσης. Δεν είχαμε πόρτες,
παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Παίζαμε μακριά γαϊδούρα και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε
όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους».
Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλον και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Δεν είχαμε playstations, Nintendo, nova, x-box,
dvd με ήχο...

Εμείς είχαμε φίλους.



Η συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση!
Τα πήρα τώρα που τα ξανασκέφτηκα...


21 σχόλια:

ΦΟΥΛΗ είπε...

Και οι πιο παλιοί δεν είχαν παπούτσια να βάλουν και περίμεναν τον μπόγο,ένα ζευγάρι για καλά,για την εκκλησία, και ας ήταν πιο μικρο το νούμερο....τώρα σε περίοδο
κρίσεις στα σκουπίδια θα δεις απάτητα παπούτσια,και ο καθένας από μας έχει αμέτρητα ζευγάρια....
Εμείς περιμέναμε 3 κοριτσια, να έρθει ο πατέρας να μας δει την Κυριακή στο ίδρυμα,μιας και η μητέρα ήταν στην βούλα(νοσοκομείο) με εγχειρισμένα πόδια, και 5 παιδιά δεν υπήρχαν συγγενείς στο νησί να μας μεγαλώσουν έστω για λίγο....
Τώρα μια φάπα τρώει το παιδί και σου λένε έχει ψυχολογικά....
Και γαμώ την πουτάνα μου, σαν κορίτσι δεν θυμάμαι να πέρασα ποτέ εφηβεία!!! λες να μην υπήρχε τότε;;;αναρωτιέμαι ακόμα....
Ωραίο θέμα βρήκες σήμερα φιλενάδα,συγνώμη για τα βρομόλογα
παρασύρθηκα....
Καλό βράδυ.......

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Αχ ρε Αγγέλα και να ήξερες ποσα μου θύμησες τωρα


Την αδελφη μου που τη γκρεμοτσάκισα καποτε απο το ποδήλατο

Τα καλοκαιρινα βράδια που κοιμόμαστε στη ταρατσα στρωματσαδα

Το κλειδι που δεν το βγαζαμε νυχτα μερα απο την εξω μερια της πορτας

Το ξυλο που τρωγαμε οταν γυρνουσαμε απο το περιπατο

Τα καλοκαιρινα βράδια που μαζευομαστε ολα τα παιδια και παιζαμε κλεφτες και αστυνομους-οι μονοι κλεφτες που ξεραμε ειμαστε εμεις-

Τις κουτσουνες-πανινες κουκλες φτιαγμενες απο τη μαμα με κουρελια

Τα πεντοβολα


Αχ ρε Αγγελα!!!

D.Angel είπε...

Φούλη μου πες ότι θες ελεύθερα!
Κι εγώ μαζί σου!Αχ βρε φιλενάδα
Ολα εκείνα σε κάναν αυτό που είσαι τώρα και πίστεψε με, είσαι υπέροχος άνθρωπος!Φιλιά πολλά, έστω κι από δω!

Ρίκη μου ήσουν ήσυχο παιδί κι εσύ ε;;;Μα τι να περιμένω από ένα αγρίμι!Αν μας διαβάσει κάποιος που δεν τα χει ζήσει είμαι σίγουρη πως θα απορεί με όλα αυτά!Κι όμως ήταν όλα τόσο όμορφα!Ακόμα και το ξύλο χα χα χα Ακόμα το θυμάμαι!Κάθε βράδυ ήξερα ότι θα φάω τη σφαλιάρα μου επειδή θ αργούσα να γυρίσω!
Αν έκανα διαολιές θα τρωγα και μερικές εξτρα εκτός προγράμματος αλλά δεν μ ένοιαζε! Αυτό που μ ένοιαζε ήταν το παιχνίδι στη γειτονιά με τους φίλους μου!
Ομορφα χρόνια
Φιλιά πολλά συντέκνισσα!

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Aν ημουν ήσυχο λεει;;;;

Οταν με κλειδωναν μεσα το σκουσα απο το πισινο μπεντενι που εβγαινε σε μια αλανα
Κι οσο για το μαλλι το χω τωρα κοντο γιατι τοτε ηταν τοσο μακρυ,που οποτε ηθελε να με πιασει η μανα μου, τσακ και με επιανε απο εκει
Νομιζω πως θα σ αρεσει πολυ το βιβλιο μου γλυκο βυσσινο, φροντισε να το πάρεις
Ξερεις ποσες τετοιες στιγμες περιγραφει;


Το εμαθες κι εσυ το αγριμι ε

Μακια

Ευρύνοος είπε...

Αχ βρε Αγγελική

τέτοια νοσταλγία για εποχές χωρίς αποστειρωμένα όνειρα..

τώρα..απέμεινε η Πετρούλα να είναι όνειρο για τους εφήβους.. πού μάτια για την πιτσιρίκα που (μπορεί να) λιώνει δίπλα τους..
τα παιδιά κάνουν παρέα με την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια..

άστα, με μελαγχόλησες πάλι..
γι αυτό λέω..
πρέπει να την κάνουμε για το Τρελοχώρι :)

καλό βράδυ :)

Roadartist είπε...

ΟΥΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ :)

Αυτό μόνο απόψε...

Καλό βράδυ..

ΛΕΩΝ είπε...

Αγγελική.....
Πόσο δίκαιο έχεις, αλλά και πόσο αδύναμος είναι τελικά ο άνθρωπος στο να "διαχειριστεί" σωστά ότι του προσφέρει η πρόοδος!

Ευρύνοε,
Δυστυχώς για τους εφήβους "έρωτας" της Πετρούλας δεν τους λέει τπτ!Μόνο για ηλικιωμένους είναι! Κι όταν λέω δυστυχώς για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ ότι ο έρωτας όπως εμείς τον γνωρίσαμε τους αφήνει αδιάφορους! Γιατί η "Πετρούλα"...δεν έχει καμία σχέση με τον έρωτα....!

Φιλιά Αγγελική μου!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Κλείσαμε τις ψυχές μας, μα πολύ περισσότερο τις ψυχές των παιδιών μας σε ντουβάρια υλικά και άυλα. Και το παρανοϊκό είναι ότι αν κανείς πάει να πειράξει τα ντουβάρια αυτά τον έχουμε για εχθρό παρά για φίλο...

D.Angel είπε...

Ρίκη μου θα σου φανεί παράξενο αλλά το θέλω από σένα και με αφιέρωση!
Οχι χωρίς χρήματα φυσικά!Δεν το λέω γι αυτό!Αλλά θέλω να ρθει από την πηγή και από το νησί!Αν μπορείς κ θέλεις!Οσο για το αγρίμι, πριν σε γνωρίσω, νόμιζα πς μόνο εγώ έχω τα πρωτεία!Χα χα χα Καλημέρααααα
Φιλιά πολλά

Ευρύνοε πόσο απλά ήτανε όλα!
Πόσο γνήσια;Ατόφια κι αληθινά;
Μπορεί να μην είχαμε μία αλλά
είμασταν γεμάτοι κι ευτυχισμένοι!
Φιλιά πολλά.Καλημέρα τρελέ

Roadartist μου, μια καλημέρα
χωρίς ουφφφφφφφφφφφ για σήμερα
Φιλιά πολλά

Λιονταράκι μου καλώς σε!
Δεν έμεινε τπτ όρθιο!
Τίποτα!Μόνο τσιμέντα και καλώδια!
Φιλιά πολλά καλό μου

Μια φορά κι έναν τρελό καλημέρα!
Πολύ εύστοχο σχόλιο!
Θα συμφωνήσω μαζί σου!
Επενδύσεις σε τούβλα!
Καλό ε;;;
Φιλιά πολλά

THE LONELY SKIPPER είπε...

τοτε σκουπιζανε και το πωπο τους με
εφημεριδες και ως φαινεται καλα εκαναν τωρα πρεπει να ειναι αρωματισμενο και το κωλοχαρτο αγορασμενο με καρτα,κοινως χεσμενη νεοκουλτουρα γενικως .επωνυμα παπουτσια ,επωνυμες γκομενες,επωνυμες
μοντελες,επωνυμες κλινικες κλπ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ???????????? ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΒΡΕΙΣ????????? ΦΥΛΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ (SOON IN THE GREECE)

Ξωτικό-νεραιδόπαρμένος Φαντασιόπληκτος Με Οργιώδης Φαντασία Συγγραφέας είπε...

Πολύ Ομορφο 

Τσεκαρε εάν θες το νέο κειμενο που αναρτηθηκε στις Απατητες Διαδρομες.

http://apatitesdiadromes.blogspot.com/2010/01/blog-post_20.html

Gi Gaga Kouni Beli είπε...

...Τώρα τα έχουμε όλα αλλά δεν έχουμε τίποτα...

Miss Pink είπε...

εγώ πάνινες κούκλες δεν πρόλαβα όπως λέει η Ρίκη, μου τις περιέγραψε η μαμά μου..
όμως πρόλαβα τις αλάνες..
που όπως λέτε χανόμασταν κανείς δεν ανησυχούσε..
κι αν υπήρχε κάτι έκτακτο έβγαινε η μαμά στο μπαλκόνι και έμπηγε μια φωνή που ακουγοταν μέχρι το Λευκό Πύργο..
σπασμένα χέρια..
ράμματα στα χείλια..
ματωμένα γόνατα..
και??? τι πάθαμε???
γίναμε άνθρωποι...
κρίμα που τώρα δεν έχουν πλέον τα παιδιά ανέμελη ζωή..
τα μεγαλώνουμε με φόβο και μόνο..
και λογικό.. αφού γεμίσαμε θηρία..

η ψυχασθενής ξανθιά είπε...

εγω δεν ειχα ποτε ουτε σαν παιδι

D.Angel είπε...

Γείτονα τα πήρες κι έτσι;;;
Χα χα χα Αντε φιλιά πολλά!
Καλημέρα σου

Μα οργιώδη φαντασία καλώς σε!
Τσέκαρα, μα στο χω πει πως τα μεγάλα κείμενα με κουράζουν!
Φιλιά πολλά

GGKB
σκατά στα μούτρα μας!
Μην τα πάρω πρωί πρωί παλι!
Φιλιά πολλά

Miss Pink κρίμα!
Πολύ κρίμα, για όλα!
Ευτυχώς η μικρή μου τα πρόλαβε!
Την έτρεχα στις αλάνες για να ξεκολλήσει απ την τηλεόραση!
Είχες τις παρέες της, τη βόλεψε!
Οι νεότεροι δεν ξέρω!
Φιλιά πολλά

Ξανθιά μου, λυπάμαι πολύ!
Φιλιά και καλημέρα

Iανος είπε...

Θα συμφωνησω με την roadartist...
Ουφφφφφφφφφφ!!!
Το μονο που με μπερδευει ειναι οτι ενω εμεις ζησαμε ολη αυτη την αγνοτητα και την ομορφια εκεινης της εποχης,ειμαστε συνυπευθυνοι για την καταντια της σημερινης!!!
Οπως και λυπαμαι που ανθρωποι που μεγαλωσαν με τον τροπο που περιγραφεις μεγαλωνουν τα παιδια τους με αποστειρωμενο τροπο...
Καλο απογευμα!!!

D.Angel είπε...

Ιανος, θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου!
Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω!
Καλό σου απόγευμα και φιλιά πολλά

zoyzoy είπε...

Πολλά κάναμε εμείς η δική μας γενιά που τα διηγούμαστε στ παιδιά μας και μας κοιτούν μ'ανοιχτά στόμα και την απορία στα μάτια.
Αυτά τι θα'χουν να πούν στα δικά τους άραγε??

Καλό σου βράδυ με φιλιά θαλασσινά!!

D.Angel είπε...

Zoyzoy μου έθεσες ένα δύσκολο ερώτημα!Εδώ θα μαστε και θα δούμε...
Φιλιά πολλά γλυκιά μου

Osiris! είπε...

Το έχω ξαναδεί και τότε είπα:
Τι είναι αυτό;
Νοσταλγοί του παρελθόντος;

Καλημέρα.
Ξεκίνησα από εδώ και... ανεβαίνω.
Φιλιά Αγγελάκι

D.Angel είπε...

Καλημέραααααα πειρατή
Ε, κάπως έτσι!
Πέρασα μια φρίκη αλλά είναι οκ
Φιλιά πολλά