13.5.09

Tους συναντώ...

...στο φανάρι ως να ανάψει το πράσινο. Είναι η εικόνα της σιωπής με όλα της τα λούσα... αυτό το πυκνό κενό που αστράφτει ανάμεσα σε 2 ανθρώπους. Ας μιλήσουμε για τα λυπημένα ζευγάρια που δεν λένε τίποτα πια μεταξύ τους, σαν να τα έχουν πεί ολα. Που περιβάλλονται από μια τάφρο σιωπής.Τα τείχη που τους προστάτευαν κατέρρευσαν χωρίς να το πάρουν είδηση. Ποιοί ήταν άραγε οι βάρβαροι, που τα κονιορτοποίησαν και τώρα κοιτούν με μισόκλειστα μάτια του άλλους ήσυχα, ξέπνοα απόντες από το παρόν τους για λίγο, όσο να ανάψει το φανάρι...
Δεν μπορεί, θα έχετε συναντήσει τέτοια ζευγάρια.
Εκείνος στο τιμόνι τραβηγμένος στην άκρη κοιτάζει έξω από το παράθυρο όχι το δρόμο, αλλά την ζωή του.
Και εκείνη... σφιγμένη στην άλλη άκρη,γράφει και σβύνει την δική της ζωή στο τζάμι που αντανακλά την φρόνιμη φιγούρα της.
Χαζεύουν τους περαστικούς αλλά δεν τους βλέπουν. Κοιτάζουν ώρα, τώρα ή μήπως από χρόνια ? Ούτε ένα βλέμμα δεν χαρίζουν ο ένας στον άλλον σαν να μην τους περισσεύει, σαν να τα ξοδέψανε όλα. Κοιτάγματα, λόγια, αγγίγματα σαν να βολεύονται με την σιωπή
μέσα υπάρχει το όχι, έξω κοχλάζει το ναι...Μονομάχοι της συμβίωσης
Τα όπλα τους τα έχουν διαλέξει από καιρό και τα ακονίζουν, ο καθένας μόνος του βουβά παράπονα, ακυρωμένα θέλω, ξεθυμασμένες επιθυμιές...
Κάτι ρετάλια όνειρα, ανώδυνα μυστικά, μικρές προδοσίες, αναιμικές υποσχέσεις πως όλα άυριο θα είναι αλλιώς... Δείχνουν τόσο λυπημένοι και θυμωμένοι, αλλά... δεν ξέρω γιατί, άλλαξε η μεταξύ τους γεωγραφία. Μεγάλωσαν οι αποστάσεις και η σχέση τους μοιάζει με ήπειρο που κουράστηκαν ή βαριούνται πια να εξερευνήσουν. Δεν μπορεί, θα έχετε συναντήσει τέτοια ζευγάρια. Το ραδιόφωνο ως να ανάψει το φανάρι παίζει τα δικά του, αλλά εκείνοι, ακούνε το κονσέρτο για έναν άνθρωπο, μια λύπη, ένα παράπονο...
Σιγοψιθυρίζουν την ωδή που έχει γραφτεί για την πλήξη και την μοναξιά. Τόσο λυπημένα δείχνουν τα ζευγάρια, έτσι όπως περιμένουν να ανάψει το φανάρι και να ξαναμπεί σε κίνηση η ζωή τους. Περιμένουν πως και πως να δραπετεύσουν από την μέσα τους ξενιτιά. Τους βλέπω να ξεκινούν...
αλλά είναι ακόμα λυπημένα τα ζευγάρια....

Μονόλογος από τον δίσκο της Τάνιας Τσανακλίδου
Δυο χρόνια Μετρό

21 σχόλια:

AETOS είπε...

Kαι να ξέρεις, είναι κάτι στιγμές, που τα βλέμματά τους, όσο κι αν προσπαθούν το αντίθετο, συναντιόνται..Είναι η θλίψη μεγαλύτερη που δεν βλέπουν πια ο ένας στα μάτια του άλλου, τον εαυτό τους..
Πάντα ευαίσθητη και στο ΄"κέντρο"..
Καλή σου νύχτα καλή μου..

aa είπε...

Φυγόκεντρη και κεντρομόλος: δυνάμεις που η μια αυτοκτονεί και η άλλη ανάβει πράσινο στο τέλος.


Δηλαδή σήμερα, γλυκιά μου, να μην ονειρευτούμε; Για ποιο ταξίδι με ετοιμάζεις;

Φιλιά ομόκεντρα...

Ανώνυμος είπε...

Αετέ μου γνωρίζω....
Φιλιά πολλά καλέ μου!

αα μου
Κάθε ανατολή του ήλιου είναι ένα όνειρο!Και κάθε δύση του σε προετοιμάζει για μια υπέροχη βαρκάδα κάτω απ το φως του φεγγαριού...
Υπομονή

υ.γ δεν ήμουν ποτέ καλή στα μαθηματικά γμτ χα χα χα

dreamer angel

AATON είπε...

Αληθινό και μελαγχολικό συνάμα...
φιλιά Άντζελα, πέρασα να σου αφήσω την καλησπέρα μου

THE LONELY SKIPPER είπε...

αλλαξε βλεπω και το περγαντινι την
ροτα του,βλεπεις τα κυματα της ζωης
ειναι και ηταν παντα μεγαλα,το
ζητουμενο ειναι θα αντεξει
το δικομαςψυχικο καραβι?

Ανώνυμος είπε...

Eχετε βαλθεί να μη μ αφήσετε να κοιμηθώ απόψε χα χα χα
Νίκο να σαι καλά
!Σ ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και για το σχόλιο!Φιλιά

Γείτοναααα
μην ανησυχείς λέωωωω
Δεν μασαν τα παλικάριααααα
Φιλιά

Πάω για ύπνο τώρα άντε!
sweet dreams
dreamer angel

Ευρύνοος είπε...

Σκέψου τι βλέπουν τα φανάρια..

οτι δεν βλέπουν οι άνθρωποι..
γιατί είναι μονάχα φανάρια..

κι ας βλέπουν τις ζωές να κυλάνε..

μέχρι το επόμενο.. φανάρι..

καληνύχτα dreamer..

ΦΟΥΛΗ είπε...

Την καλησπέρα μου Άντζελα......
Αποξενώθηκαν ποια, και δεν τους σώνει τίποτα!!!
Καληνύχτα...

homemade είπε...

Aλήθειες μεγάλες έγραψες....
το μόνο στις περισότερες περιπτώσεις ψάχνουν να δικαιολογήσουν το άλλοθι..για ότι εκ των υστέρων επέλεξαν....
πολύ ωραίο αγγελική....νάσαι καλά

Osiris είπε...

Καλά, αυτό που δεν καταλαβαίνω με σένα και πάει να με τρελλάνει είναι ότι μόλις έφτιαξες το καράβι, το καινούριο και το πιο μεγάλο, το παράτησες και άρχισες να σκέφτεσαι τα ζευγάρια (που ο Θεός να τα κάνει ζευγάρια).
Άσε που υποπτεύομαι ότι έπεσες και για ύπνο!!!

Και ρωτάω εγώ τώρα...

"Είναι συμπεριφορά πειρατίνας αυτή, ε;"

Χάχαχαχααα

Λοιπόν, άκου Angel...να μην ασχολείσαι μ'αυτούς. Ούτε να τους κοιτάς. Αυτοί, μια χαρά έχουν ταξινομήσει τους ρόλους γλυκιά μου.
Διότι, τόσο κοστίζει το διαμερισματάκι προίκα, όπως και τα χωραφάκια στο χωριό.
Σιγά να μην καθόντουσαν αυτοί να τα φτιάχναν με την ξεβράκωτη ή τον ξεβράκωτο που ήταν όμως παρ' όλα αυτά Ό ΈΡΩΤΑΣ... "αλλά μετά"; "Τι θα κάναμε μετά";
Ασε καλύτερα... καλύτερα με αυτόν ή αυτήν που είναι κάπως πιο δεύτεροι, αλλά έχεις και τον κώλο σου να κάθεται σε μπου ουμ βου. Λίγο τό'χεις;
Μπούχαχαχαχαααα
Άχαχαχαχααα

Αυτά σκέφτονται στο φανάρι γλυκιά μου. Και αν δεν σκέφτονται ακριβώς αυτά, μπορεί να κρυφοκοιτάνε και τίποτα κωλαράκια που περπατάνε στο πεζοδρόμιο.

Και άμα τα πάρουν στο κρανίο με το χάλι τους... θα βγάλουν τα αποθειμένα τους πάνω σου (εσύ που τρέχεις για ένα κομμάτι ψωμί), σε παιχνίδια εξουσίας για να δικαιολογήσουν στον εαυτό τους, ότι μπορεί να πουλήθηκαν, αλλά κέρδισαν μια "θέση στον ήλιο" και δεν έμειναν "υπό" για πάντα όπως εσύ.

Εγώ λέω λοιπόν, όταν τους ξαναδείς στο φανάρι, να βουτήξεις τον γκόμενό σου ή την γκόμενά σου και να ρίξετε ένα επιδεικτικό και ρουφιχτό φιλί μπροστά στα μούτρα τους γιατί αυτό τους κουρελιάζει τα νεύρα και τους την λέει πολύ άσχημα στον νοσηρό τους εγκέφαλο.

Όχι, δεν του λυπάμαι.
Ας μάθαιναν το κόστος αυτού που κλώτσησαν.

Γιατί ο ΈΡΩΤΑΣ έχει ανεκτίμητη αξία και όποιος τον κλωτσήσει τότε τον κλωτσάει κι'αυτός. Και η κλωτσιά αυτή, είναι αρκετή για να κάθεσαι στο τζάμι μια ζωή και να κοιτάς σαν τον χάχα.

Καληνύχτα και καλημέρα

Αφιερωμένο από τον Osiri στους τύπους των τζαμιών των φαναριών.

Μπούχαχαχαα

Φιλιά Angel

Ανώνυμος είπε...

αν και βρισκω το κειμενο της τσανακλιδου πολυ μελο

θα ελεγα οτι οταν φτανεις σε αυτο το σημειο ο χρονος της οριστικης διαλυσης ειναι κοντα,,,

αν εισαι ηδη εκει τοτε ο μονος τροπος να σωθει η κατασταση ειναι να κανεις μια κουβεντα με τον εαυτο σου και να πεις αν πραγματικα αγαπας οποια/ον εχεις διπλα σου...

αν ναι,,τοτε θα βρεθουν ολα,,αν οχι,,χωριζεις,,

αλλιως το συμπερασμα ειναι οτι εισαι μαζι της οσο διαρκει ο μεταξυ σας ερωτας...οι περισσοτεροι ανθρωποι αυτο κανουν..

τωρα σχεσεις οπως τις περιγραφει ο απο πανω μου ειναι οντως για τον υπονομο..!!

inkve

Ο ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ είπε...

Συμφωνώ με Osiris …

Είναι θέμα επιλογών …Δεν τους λυπάμαι. Πάντα επέλεγα με την καρδιά .. και όταν αυτή η επιλογή ήταν λάθος .. πλήρωνα το τίμημα και άλλαζα ζωή. Η κάθε επιλογή έχει ένα τίμημα. Οι δικές μου επιλογές με αναγκάζουν να δουλεύω τρεις δουλειές … για να μη λείπει τίποτα από το σπίτι .. να μη χρωστάω σε κανέναν … και για να μπορώ να χρησιμοποιώ την παύση στα φανάρια ως ευκαιρία να χουφτώσω τη δικιά μου… προσεχτικά όμως για να μη μας πάρει πρέφα ο πιτσιρικάς στο πίσω κάθισμα. Όλ’ αυτά .. όταν δεν τραγουδάμε όλοι μαζί …ή όταν δεν γυρίζουμε πίσω και οι δύο .. για να γαργαλίσουμε τον μπόμπιρα. Γι ‘ αυτό δεν τους λυπάμαι.. ας πρόσεχαν. Ωραίος ο μονόλογος της Τσανακλίδου … ωραία επιλογή για ανάρτηση. Εύχομαι πάντως ότι τα όσα περιγράφει .. να μην είναι οικεία στους φίλους σου που διαβάζουν εδώ. Εγώ πάντως αισθάνθηκα πολύ τυχερός. Φιλιά !!

dreamer-angel είπε...

Τρελέ μου είδες;
Γι αυτό προτιμώ τις εθνικές....
Ελπίζω να μην ισχύει το ίδιο και για τα διόδια!Χα χα χα φιλιά πολλά!

Φούλη μου ναι, η αλήθεια είναι αυτή και δεν είναι λίγοι καλή μου!
Τα φιλιά μου

homemade έτσι είναι!Χαίρομαι που σ άρεσε!Τα φιλιά μου

osiri μπου ουμ βου ε;;;;Χα χα χα χα....Καταρχάς να σου λύσω την απορία σου λέγοντας ότι πολλά κείμενα είναι αποθηκευμένα στο mail μου σε άσχετες ώρες και όταν βρω ευκαιρία και δεν έχω χρόνο τσουπ τα ανεβάζω εδώ!Οχι πάντα όμως!Συνήθως όλο και κάτι διαβάζω ή μου ρχεται και το ανεβάζω αυθόρμητα!!!Οσο για τα ζευγάρια!Χμ έχω ένσταση κύριε πρόεδρε χα χα χα...
Είμαι ασυμβίβαστο αγγελάκι εγώ αμέεεεε....Κανείς δεν μπορεί να βγάλει τα απωθημένα του πάνω μου.Μη με βλέπεις έτσι, είμαι μεγάλο κάθαρμα εγώ χα χα χα
Δεν περνάνε τα παιχνιδάκια εξουσίας, αυτά τα χω για πρωινί και μέχρι το απόγευμα τα χω χωνέψει!Επίσης μπορεί να μην κυκλοφορώ με bmw αλλά μια χαρά πάει και η πισωκούνα μου....κάνει κάτι πατηλίκια σου λέω τρέλα!Χα χα χα πειράζει που τα θέλω όλα και τα θέλω χτες;;;;
Χα χα χα φιλιά πολλά πειρατάκο μου!Ελπίζω να μη σε κούφανα ε;;;

υγ.Ποιό γκόμενο καλέεεεεε ξύπνα!Παντρεμένη είμαι με μια κόρη στα 15...Πού έχεις το μυαλό σου;Χα χα χα

inkve καλώς σε!!!Ξέχασες τη μαγική λέξη "συμβιβασμός" και πίστεψέ με είναι πολλοί αυτοί που τον αντέχουν!Φιλιά πολλά

Μεταλλαγμένε μου έτσι είναι!!!Συμφωνώ μαζι σου!Σου εύχομαι να είσαι πάντα τυχερός!Ο μονόλογος αυτός μου άρεσε και επειδή δεν τον βρήκα πουθενά στο you tube είπα να τον γράψω μόνη μου!Φιλιά πολλά

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας φίλοι μου!Να είστε όλοι καλά!

Osiris είπε...

Angel,

Τον σύζυγο εννοώ γκόμενο.
Δεν είναι;
(όταν δεν έχουμε γίνει ζευγαράκια των φαναριών, έτσι θα πρέπει να τους αποκαλούμε. Η λέξη σύζυγος μου είναι κάπως... περίεργη).

Φιλιά

dreamer-angel είπε...

Αααα είναι θέμα έκφρασης!οκ then!!!Δεν μου πολυαρέσει η φράση γκόμενος γκόμενα κλπ την έχω για πολύ -Ούτε το σύζυγος μου αρέσει!Τέλος πάντων!Φιλιά πολλά και καλό σου απόγευμα καλέ μου!
Σμουατς

Vassilis είπε...

Να τα πούμε λίγο απλά ; αν δεν ποτίσεις το φυτό σου αυτό θα μαραθεί, αν δεν καθαρίσεις το σπίτι σου αυτό θα γεμίσει σκόνη, αν δεν πλύνεις τα πιάτα σου αυτά θα βρωμίσουν και άλλα και άλλα πολλά μικρά που κάνουμε καθημερινά ασυνείδητα και καταφέρνουμε και επιβιώνουμε. Είναι κρίμα που αρκετοί δεν κάνουν καθημερινά και κάτι για τη σχέση τους : ένα χάδι, μια αγκαλιά, μια γλυκιά κουβέντα, ένα φιλί, ένα σ' αγαπώ. Ε πως να μην αποξενωθούν μετά;

dreamer-angel είπε...

Συμφωνώ μαζί σου Βασίλη!Σ ευχαριστώ αν και υπάρχει και ο εξωτερικός παράγοντας που επηρεάζει πολλές φορές ένα ζευγάρι!!!Διάφορες δυσκολίες που αντί να τους φέρουν κοντά τους απομακρύνουν!Φιλιά πολλά καλέ μου

Orsalia είπε...

Η αλήθεια είναι ότι δυστυχώς υπάρχουν πολλά ζευγάρια "τέτοια"
που δεν τολμούν να παραδεχτούν ότι είναι δυστυχισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο... που δεν ρισκάρουν, δεν τολμούν, δεν θέλουν να είναι πρωταγωνιστές στη ζωή αλλά απλά κομπάρσοι.... και ολοένα και πιο πολύ γερνούν, μιζεριάζουν... μελαγχολούν... και χάνουν τη ζωή και τον έρωτα μέσα από τα χέρια τους... Υπάρχουν όμως και άλλα ζευγάρια που όσα χρόνια και αν περάσουν κοιτάζουν ο ένας τα μάτια του άλλου.... ζευγάρια που συνεχίζουν να κοιτάζουν το ηλιοβασίλεμα και χαμογελούν σαν παιδιά... ζευγάρια όμορφα που ακόμα κι αν τα μαλλιά τους έχουν ασπρίσει περπατούν χεράκι χεράκι και η τρυφεράδα η λάμψη και η αγάπη αποπτυπώνονται στο πρόσωπό τους....
Η ουσία είναι σε αυτή τη ζωή να είσαι τυχερός να γνωρίσεις το ταίρι σου και να μπορείς να πορευτείς σε αυτή τη ζωή παρεούλα...
Αλλιώς αν ανήκεις στην κατηγορία που μας αναφέρεις τότε θα πρέπει να έχει την τόλμη και το θάρρος να φύγεις... γιατί η ζωή είναι μικρή και αξίζει να βρούμε τον έρωτα που θα πορευτούμε μαζί...αν δεν το βρούμε τότε κατά την δική μου ταπεινή άποψη προτιμώ να είμαι μόνη μου και ευτυχισμένη παρά με κάποιον δίπλα μου δυστυχισμένη...
Αυτά τα ολίγα....
σε φιλώ!!!!
Να σαι πάντα καλά!!!!!!!!

dreamer-angel είπε...

Σ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο Orsalia μου.
Κι εσύ να σαι καλά φιλενάδα!
Τα φιλιά μου!

El Corazon είπε...

Δεν εχω να πω τπτ λιγότερο
απο οσα λεει ο ΑΕΤΟΣ
η Οrsalia και ο τρελό Ευρυνοος :)
Πολυ ομορφο το κειμενο ...
Αγγιζει χορδες...
Φιλι

dreamer-angel είπε...

Σ ευχαριστώ που ασχολήθηκες με παλιότερη ανάρτηση!Σ ευχαριστώ πολύ!Φιλιά κι από μένα!