24.4.09

Mια φορά...

κι έναν καιρό ήταν ένα πουλί.
Στολισμένο με δυο τέλειες φτερούγες και λαμπερό, χρωματιστό και υπέροχο φτέρωμα.Ήταν δηλαδή ένα ζώο φτιαγμένο για να πετάει ελεύθερο και να αιωρείται στον ουρανό, δίνοντας χαρά σε όποιον το παρατηρούσε...
Μια μέρα, μια γυναίκα είδε το πουλί και το ερωτεύτηκε.
Έμεινε να κοιτάζει το πέταγμα του με το στόμα ανοιχτό από τη σαστιμάρα, με την καρδιά της να γοργοχτυπάει και τα μάτια της να λάμπουν από συγκίνηση.
Την κάλεσε να πετάξει μαζί του και ταξίδεψαν μαζί στον ουρανό μέσα σε απόλυτη αρμονία.
Η γυναίκα θαύμαζε, υμνούσε και λάτρευε το πουλί.
Αλλά τότε σκέφτηκε: Μπορεί να θέλει να γνωρίσει μακρινά βουνά!
Και η γυναίκα αισθάνθηκε φόβο.
Φόβο μην το ξανανιώσει πια αυτό με άλλο πουλί.
Και αισθάνθηκε φθόνο, φθόνο για την ικανότητα του πουλιού να πετάει.
Και αισθάνθηκε μοναξιά.
Και σκέφτηκε: Θα στήσω παγίδα. Την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί το πουλί, δε θα ξαναφύγει.
Το πουλί που ήταν και αυτό ερωτευμένο, επέστρεψε την επόμενη μέρα, έπεσε στην παγίδα και κλείστηκε στο κλουβί.
Κάθε μέρα η γυναίκα κοιτούσε το πουλί. Ήταν το αντικείμενο του πάθους της και το έδειχνε στις φίλες της, που σχολίαζαν: «Μα εσύ τα έχεις όλα».
Όμως άρχισε να γίνεται μια παράξενη μεταμόρφωση: αφού είχε το δικό της πουλί και δε χρειαζόταν πια να το κατακτήσει, έχανε το ενδιαφέρον της.
Το πουλί, χωρίς να μπορεί να πετάξει και να εκφράζει το νόημα της ζωής του, πήρε να μαραζώνει, να χάνει την λάμψη του, να ασχημαίνει-και η γυναίκα δε του έδινε πλέον την προσοχή της, μόνο το τάιζε και φρόντιζε το κλουβί του.
Μια ωραία μέρα, το πουλί πέθανε. Η γυναίκα λυπήθηκε πολύ και το σκεφτόταν συνέχεια. Αλλά δε θυμόταν το κλουβί, θυμόταν μόνο τη μέρα που το είδε πρώτη φορά, να πετάει ευχαριστημένο μέσα στα σύννεφα.
Αν παρατηρούσε τον εαυτό της, θα ανακάλυπτε ότι αυτό που τη συγκινούσε τόσο πολύ στο πουλί ήταν η ελευθερία του, η ενέργεια που εξέπεμπαν οι φτερούγες του, όχι το ίδιο του το σώμα...
P.COELHO από το βιβλίο 11 Λεπτά

14 σχόλια:

Vassilis είπε...

Dreamer Angel πολύ ωραία η ανάρτηση - ο Coelho είναι καταπληκτικός σε αυτές τις ιστορίες.

Θυμάσαι και αυτά τα λίγο πιο παλιά ;

"Ρώτησα ένα λουλούδι, ένα πουλί και έναν άνθρωπο τι είναι η αγάπη
και το λουλούδι άνθισε,
το πουλί κελάηδησε και
ο άνθρωπος δάκρυσε"

"Aν αγαπάς κάποιον άστον να φύγει.
Αν γυρίσει...ήταν δικός σου.
Αν όχι...δεν ήταν ποτέ"

Εύη Καφούρου είπε...

υπέροχη ανάρτηση...

El Corazon είπε...

ενα απο τα αγαπημένα μου βιβλια
εχει πολλά για να σε μάθει..

Υπέροχη η επιλογη σου ..
Τα φιλιά μου και μια ομορφη καληνυχτα

Νηρηιδα είπε...

διδαχτικοτατο!!!

J. L. [X-GoteEngeL] είπε...

To ξέρω, θα με μισήσεις.
Το 11 λεπτά ήταν το πιό ηλίθιο βιβλίο που διάβασα ποτέ.

Εσένα όμως σε λατρεύω! Φιλιά!

~ΕΚAΤΗ~ ...φως και παλι φως η ψυχη που μαχεται... είπε...

Aυτό ακριβώς ζηλεύω στα πουλιά....την ελευθερία τους και το πέταγμά τους.....άπειρες φορές ευχήθηκα να ήμουν πουλί για να πετάω όσο πιό ψηλά γίνεται.....Πολύ ωραία ανάρτηση!φιλιά!

ΦΟΥΛΗ είπε...

Όμορφη ανάρτηση,
καλό απόγευμα
ANGEL!!

dreamer-angel είπε...

Βασίλη μου μέχρι πριν λίγα χρόνια μου άρεσε κι εμένα πολύ!!!Φυσικά και τα θυμάμαι αυτά που γράφεις!Με κάτι τέτοια γέμιζα τα βιβλία μου μια φορά κι έναν καιρό που πήγαινα σχολείο!Χα χα χα Φιλιά πολλά

Εύη μου χαίρομαι που σ άρεσε!Φιλιά και καλό Σ/Κ

El corazon κι εμένα μ αρέσει πολύ και το χω διαβάσει αρκετές φορές!Φιλιά πολλά κι από μένα!

Νηρηιδα μου να σαι καλά!Φιλιά

J. L. [X-GoteEngeL]κι εγώ σ αγαπάω βρε τέρας!Χα χα χα
Οσο για το βιβλίο οκ γούστα είναι αυτά τί να κάνουμε...
Φιλιά πολλά

Εκάτη μου να σαι καλά και τα δικά μου φιλιά!

Φούλη μου καλό Σ/Κ,
χαίρομαι που σ άρεσε!Φιλιά

Osiris είπε...

Όλοι θέλουν να έχουν και να κατέχουν.
Αλλά όταν γίνει αυτό, παγώνουν ξαφνικά τα πάντα και πεθαίνουν.
Χάρηκα που ήσουν μαζί μας.
Ελπίζω να πέρασες κι΄εσύ καλά. ;)

Για τα υπόλοιπα, σου στέλνω mail.

Τα λέμε.

homemade είπε...

πολύ ωραία επιλογή σου αγγελική
το πέταγμα προε την ελευθερια είναι μέσα σ΄όλους...όταν γίνεται και με ωραίες κινήσεις η φαντασία είναι έτοιμη για αναχώρηση
νάσαι καλα΄αγγελικη

dreamer-angel είπε...

οκ πειρατή μου!!!Θα πάω να το δω!
Ναι πέρασα πολύ καλά αλλά νυστάζωωωω!!!Τα ποτά ήταν μπόμπες χα χα χα Φιλιά

homemade σ ευχαριστώ πολύ!!!Να σαι καλά κι εσύ!Φιλιά πολλά και σ ευχαριστώ για το γλυκό σου σχόλιο!

Ευρύνοος είπε...

Δυστυχώς η γνώση έρχεται πάντα προς το γήρας..

οι "άγκυρες" του καθενός είναι βαριές η ελαφρύτερες, ανάλογα την εξέλιξή του..
η ελευθερία που τόσοιπέθαναν γι αυτήν είναι ένα ζητούμενο που μετά γίνεται μπάλα στο πόδι..
μετά, αυτό που κάνουμε, είναι να "κλωτσάμε" την "μπάλα" όσο μακρύτερα μπορούμε μέχρι να πάρουμε απόφαση νασπάσουμε την αλυσίδα που την κρατάει στο πόδι..

χαιρετώ σας..

Ανώνυμος είπε...

Καλέ μου τρελέ έγραψες πάλι!Μες στην αισιοδοξία είσαι ή μου φαίνεται!!!Ασε μην απαντήσεις ξέρω....
Φιλιά πολλά
dreamer angel

Ανώνυμος είπε...

ολα για το πουλι γινονται...χααχαχαχ!!!

inkve