22.3.09

Σπιναλόγκα


Σύμφωνα με τις υγειονομικές διατάξεις μόνο το κατώτερο κ το μεσαίο προσωπικό των εργοστασίων και των πλοίων έμπαιναν καραντίνα. Το ανώτερο προσωπικό δεν ενέπιπτε στις διατάξεις..
Υπήρχαν και άλλες ασθένειες που ήταν στίγμα.
Στη νομοθεσία του 1915 1920 υπήρχε ο εξανθηματικός τύφος, η ευλογια, η πανώλη.
Όποιος διαπιστωνόταν ότι πάσχει του έκαιγαν όλα τα υπάρχοντα και τον έβαζαν σε καραντίνα. Οι ιεραρχικά ανώτεροι έχουν "ανοσία" στις μολυσματικές ασθένειες.
Παρακαλώ πολύ να προσέξετε τα λόγια του Ρεμουντάκη !!!


Ύστερα από 26 χρόνια παροχής οδοντιατρικής περίθαλψης στην κοινότητα των Χανσενικών του Νοσοκομείου Λοιμωδών Νόσων "Η Αγία Βαρβάρα" στο Αιγάλεω της Αθήνας, ο Ζουλιέν Γκριβέλ αισθάνθηκε την επιθυμία να αφηγηθεί την ιστορία τόσο τη δική τους όσο και της ίδιας της νόσου στην Ελλάδα και στην Κρήτη κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Η εξιστόρηση αυτή στηρίχθηκε κυρίως σε γραπτά και διηγήσεις που αφορούν τη ζωή του Κυρίου Επαμεινώνδα Ρεμουντάκη, του πρώτου ασθενούς που συνάντησε τον Οκτώβριο του 1972. Ο άνθρωπος αυτός, μαχητής καλλιεργημένος και θαρραλέος, μιλούσε με ανατρεπτική αντικειμενικότητα αλλά και μεγαθυμία για τους εξευτελισμούς και το όνειδος που υπέστη. Ο συγγραφέας αφηγείται τη ζωή των ασθενών αυτών, χτυπημένων στο σώμα και στην ψυχή, τους οποίους έπληξε η τρομερή αυτή ασθένεια πριν από την ανακάλυψη αποτελεσματικής θεραπείας και οι οποίοι πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στα νοσοκομεία, με την ελπίδα ότι μια μέρα θα τους αντιμετωπίσουν και πάλι σαν ανθρώπινα όντα παρά τη συμφορά τους.
βιβλίο Η νόσος του Χάνσεν στην Ελλάδα και στην Κρήτη κατά τον 20ό αιώνα
Συγγραφέας: Ζουλιέν Γκρίβελ

Πειραματικό μικρού μήκους φιλμ (ασπρόμαυρο διάρκειας σχεδόν 13 λεπτών) με τίτλο Letzte Worte (Τελευταίες λέξεις), με θέμα ένα από τους καλύτερους λυράρηδες της Κρήτης τον Αντώνη Παπαδάκη ή Καρεκλά που πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στο νησί των λεπρών, τη Σπιναλόγκα, και όταν το κολαστήριο καταργήθηκε και έφυγαν από εκεί όλοι οι λεπροί, εκείνος έμεινε μόνος στο νησί αρνούμενος να γυρίσει πίσω στον πολιτισμό.
Τρεφόταν με αγριόχορτα, αγκάθια και σαύρες και έπαιζε τη λύρα του.
Όταν οι αρχές τον έφεραν πίσω δια της βίας, κλείστηκε στο σπίτι του αρνούμενος να μιλήσει και εκφραζόταν μόνο με τη μουσική του.
Η ταινία τελειώνει με κοντινό πλάνο στο πρόσωπο και στα χέρια του οργανοπαίκτη που μιλάει στο φακό:
«Όχι, δεν λέω τίποτα… τελείωσα… έτσι γουστάρω… τελευταία μου λέξη…».

(Κώστας Βασιλάκης)
-----------------------------------------------------------------------------
Να η ευκαιρία 1978

Και συνεχίζω με το πρώτο βραβείο της ΕΡΤ στον μεγάλο κρητικό βιολάτορα Α. Σπανακάκη.(Βιολιστής θρύλος που γύριζε με τα μπουλούκια, ελεύθερο πνεύμα όπως ελεύθερη είναι και η μουσική του.)Για την ιστορία όταν τον ρώτησαν για πιο λόγο πήγε εκεί στην ηλικία του, απάντησε ότι ήθελε να αποδείξει στη Σώκου ότι δεν έχει δίκιο που αντιπαθεί τα κρητικά όπως είχε επανειλημ-
μένα δηλώσει και πήγε για να τους υπο-
χρεώσει να του δώσουν το πρώτο βραβείο

Ετσι στα ίσια!
Και το πήρε !!!

Από το blog του Κ.Ψαράκη

Ελπίζω να σε κάλυψα ΦΟΥΛΗ μου!!!
Φιλιά

7 σχόλια:

ΦΟΥΛΗ είπε...

Τώρα τι να σου πω !!!!!!
Είσαι, είσαι, είσαι,πολύ κουζουλό, άλλο θα έλεγα, μα έχεις χάρη
Με καθήλωσες,την εκπομπή του βασιλόπουλου, δεν την είχα δει.
Συγκινήθηκα και δάκρυσα,όπως όταν ανέβηκα επάνω στο νησί
Με παρα-κάλυψες,σε ευχαριστώ.
Πάντως το βιβλίο,να το διαβάσεις.
ΚΑΛΗΝΎΧΤΑ.

truth around us......... είπε...

thelo na diavaso to vivlio

pandora είπε...

Ο κοινωνικός ρατσισμός έχει πολλά πρόσωπα.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα

Vassilis είπε...

Dreamer angel,
συγκλονιστική η όλη σειρά των αναρτήσεών σου για τη Σπιναλόγγα. Και εκεί που έλεγες ότι αυτές οι καταστάσεις έχουν πλέον περάσει, έρχεται η ιστορία του νεαρού άντρα φορέα του AIDS (που έχασε τη δουλειά του λόγω καταγγελίας των συναδέλφων του)και προσγειώνεσαι στην πραγματικότητα.

Αν αντιγράψω την παρακάτω παράγραφο από την ανάρτησή σου:
" .... τη ζωή των ασθενών αυτών, χτυπημένων στο σώμα και στην ψυχή, τους οποίους έπληξε η τρομερή αυτή ασθένεια πριν από την ανακάλυψη αποτελεσματικής θεραπείας και οι οποίοι πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στα νοσοκομεία, με την ελπίδα ότι μια μέρα θα τους αντιμετωπίσουν και πάλι σαν ανθρώπινα όντα παρά τη συμφορά τους." δύσκολα καταλαβαίνει κανείς αν πρόκειται για λεπρούς ή για φορείς του AIDS.
Tελικά δεν είναι η ασθένεια αλλά η δική μας αντιμετώπιση προς αυτούς τους ανθρώπους που έχει σημασία.

matriga είπε...

Αγγελική μου, κάθε μέρα με εκπλήσεις και πιο πολύ με την ποιότητά σου και τις ποικίλλες αναφορές σου σε τόσο σοβαρά θέματα. Πολύ μου αρέσει που είσαι μέσα σ' όλα φιλενάδα. Σε πάω ;)

dreamer-angel είπε...

Φουλη μου
Οι φρόνιμοι κι οι λογικοί δεν κατοικούν στην Κρήτη
Φταίει ο αγέρας κι οι πηγές
από τον Ψηλορείτη!!!
Χα χα χα
Το βιβλίο θα το διαβάσω όταν έχω χρόνοιατί τώρα ετοιμάζω μετακόμιση οκ;;;;Αν θες κι εσύ να διαβάσεις κάτι που να χει σχέση με το νησί προτείνω βιβλιαράκια της Παπαδάκη!!!Ευκολα απλά και ευχάριστα και τα αμίλητα βαθιά νερά της Γαλανάκη!!!Βαρύ αυτό το δεύτερο αλλά αληθινή ιστορία που μιλά για την απαγωγή της Τασούλας!!!Φιλιά πολλά

dreamer-angel είπε...

truth around us
μπορείς απλά να δεις την ταινία αν δε βαριέσαι στο you tube είναι περίπου 40 λεπτά!!!Φιλιά πολλά

pandora μου συμφωνώ!!!
Πάρα πολλά!
Τα φιλιά μου και καλή εβδομάδα

Βασίλη μου κι εδώ ισχύουν και τα λόγια του Ρεμουντάκη!!!
Αυτοί πρέπει να μας λυπούνται και όχι εμείς!!!Γιατί ξεχάσαμε το νόημα της ζωής!!!

matriga μου
είμαι και κυκλοθυμική γμτ και ανακατεύω την ιστορία με την ποίηση και τα προσωπικά με τη λογοτεχνία ανάλογα το mood!!!Μπάχαλο τα χω κάνει αλλά θέλω να ανεβάζω τέτοια θέματα!!!Ασε που δεν μπορώ να περιμένω να τα δέσω σαν θέματα γιατί μετά τα ξεχνάω!!!Τέλος πάντων Μ αρέσει κι έτσι!
Φιλιά πολλά καλή μου!